CLOSE

مقایسه رشته های ورزشی

x رشته های ورزشی مدت زمان ورزش کالری مصرفی شدت ورزش نوع ورزش گروه سنی مکان برکزاری کلاس ها
بر خلاف یک معتاد به مواد مخدر، کسی که به غذا اعتیاد دارد، نمی‌تواند یکدفعه اعتیادش را ترک کند. او باید برای زنده ماندن همچنان به خوردن ادامه دهد در همین حال تلاش کند هرطوری که هست بر اعتیادش غلبه کند. با وجود اینکه این کارِ خیلی سختی است اما با دانستن چرایی‌ها و چگونگی‌های آن، حل‌شدنی است. 

به نظر می‌رسد اعتیاد به مواد مخدر و الکل، در مرکز توجه قرار دارند، در صورتی که درباره اعتیاد به غذا، حمایت و توجه کافی وجود ندارد. شاید اگر ما شِکر را مثل سیگار می‌کشیدیم و نوشابه‌های گازدار را مثل الکل سر می‌کشیدیم، آن وقت اعتیاد به غذا هم مثل سایر مشکلات ناشی از سوء مصرف، مورد توجه و حمایت قرار می‌گرفت. به هر حال اثرات فیزیکی، روانی و اجتماعی ناشی از اعتیاد به مواد غذایی جدی است و باید جدی گرفته شود.

هله هوله ها اثر قدرتمندی بر بخش «لذت بردن» در مغز می‌گذارند. غذاهای حاوی قند و کربوهیدرات‌های تصفیه شده، بیشترین اعتیاد را ایجاد می‌کنند. در عین حال آنها بیشترین لذت را هم ایجاد می‌کنند. مصرف این غذاها باعث آزاد شدن دوپامین می‌شود. دوپامین یک ماده شیمیایی در مغز است که باعث می‌شود ما احساس خوبی را تجربه کنیم. درست مثل مصرف مواد مخدر. وقتی پای دوپامین به میان می‌آید، این ماده شیمیایی باعث می‌شود نتوانیم خودمان را کنترل کنیم. انگار که دوپامین مغز را می‌دزدد! یعنی اعتیاد به غذا فقط مربوط به کمبود اراده نمی‌شود، بلکه به نوعی یک عقب‌نشینی شیمیایی است.

 

حالا چه طور بفهمیم که یک معتاد هستیم یا نه؟

  • آیا غذای خاصی هست که حتی وقتی سیر هستید هم بخواهید بخورید ؟
  • وقتی چیزی را که هوس کرده‌اید می‌خورید، آیا بیشتر از آن مقداری که قصد داشتید می‌خورید؟
  • آیا غذای مورد علاقه‌تان را تا جایی می‌خورید که احساس پر بودن یا بدحالی کنید؟
  • آیا با اینکه بعد از خوردن احساس گناه می‌کنید، به هر حال ادامه می‌دهید؟
  • آیا دلایل و توجیهاتی برای خوردن غذای مورد علاقه‌تان می‌سازید؟
  • آیا با وجود اینکه تلاش کرده‌اید که از خوردن دست بکشید و برای خودتان قوانینی بگذارید، اما باز هم ناموفق بوده‌اید؟
  • آیا غذا خوردنتان را از سایرین پنهان می‌کنید؟
  • آیا وقتی به غذاهای ناسالمی که دوستشان دارید می‌رسید احساس می‌کنید کنترلتان را از دست می‌دهید؟

در بالا به ۸ علامت رایج اعتیاد به غذا، از طرف انجمن روانپزشکی امریکا اشاره شد.

 

اگر جواب شما به ۴ یا ۵ مورد از علائم بالا مثبت بود، احتمالا شما مشکلاتی دارید. اما اگر به ۶ سوال یا بالاتر جواب مثبت دادید، احتمالا شما یک معتاد به مواد‌غذایی محسوب می‌شوید.

اعتیاد به غذا چیزی نیست که بتوان از آن چشم‌پوشی کرد. می‌تواند به چاقی، دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی منجر شود.

سلامت روانی هم می‌تواند تحت تاثیر اعتیاد قرار گیرد، خصوصا وقتی که حمایتی وجود نداشته باشد و کمک ها کافی نباشد.

افسردگی، اضطراب و عزت نفس پایین، همگی در افراد معتاد به مواد‌غذایی دیده شده. چرا که تلاش و تقلای آنها برای کنترل بر خوردن، طاقت‌فرسا می‌شود.

اعتیاد به موادغذایی همچنین می‌تواند زندگی اجتماعی و روابط شما را تحت تاثیر قرار دهد. اجتناب کردن از معاشرت با دوستان و آشنایان به دلیل اعتیاد!

اما مثل هر نوع اعتیاد دیگر، می توان با آن مقابله کرد. همان طور که یک الکلی در دوره نقاهت، نوشیدن الکل را کنار می گذارد، لازم است یک معتاد به غذا هم اعتیادش را به دونات کنار بگذارد!

 

به نکاتی که برای شروع به مبارزه با اعتیاد به مواد غذایی لازم است، توجه کنید:

مدیریت کردن محرک‌ها

مدیریت چیزی که محرک شما برای اعتیاد است، از مفاهیم مشترک در بهبودی اعتیاد است و اعتیاد به مواد‌غذایی هم از آن مستثنی نیست. یک لیست از غذاهایی که خیلی مشتاق خوردن آنها هستید تهیه کنید. آن لیست را به خاطر بسپارید و تا جایی که می‌توانید از آنها دورتر و دورتر شوید.

داشتن یک برنامه پشتیبان

یک رستوران با غذای سالم پیدا کنید که وقتی حوصله آشپزی نداشتید به آنجا بروید. سرخ کردنی‌های تایلندی و سالادهای مکزیکی، معمولا از انتخاب‌های مطمئن هستند. غذاهایی را انتخاب کنید که مقدار زیادی سبزیجات و پروتئین دارند.

برنامه‌ریزی کردن

اگر از قبل برای وعده‌های غذایی برنامه‌ریزی کنید، به این معنی است که آنچه باید بخورید را در نظر می‌گیرید، نه آنچه دوست دارید بخورید! وقتی از قبل وعده‌های سالم تهیه شده با مواد غذایی که دوست دارید را آماده می‌کنید، کار برای شما ساده‌تر می‌شود.

به یاد داشتن دلایل ترک اعتیاد

یک لیست از دلایلی که باعث شد بخواهید اعتیادتان را کنار بگذارید، تهیه کنید. لیست را پیش خودتان نگه دارید. در جیب یا در کیف پولتان. وقتی حس کردید انگیزه شما کم شده، به لیست نگاهی بیاندازید.

 یک قدم مهم دیگر در جهت ترک اعتیاد به مواد‌غذایی، پذیرش است. پذیرفتن این شیوه جدید تغذیه به عنوان یک شیوه زندگی و نه یک رژیم غذایی، بسیار مهم است و البته این پذیرش، یک فرآیند است.کم‌کردن کالری به میزان خیلی زیاد و خیلی سریع و نیز تلاش برای از دست دادن مقدار زیادی از وزن، می‌تواند این فرآیند را سخت‌تر و احتمال برگشت را بیشتر کند.

 اگر هنوز مطمئن نیستید که این فداکاری ارزشش را داشته باشد، یک لیست از نکات مثبت و منفی آن تهیه کنید. برای مثال:

نکات مثبت:

  • وزن کم می‌کنم.
  • بیشتر عمر می‌کنم.
  • انرژی بیشتری خواهم داشت.
  • حس نمی‌کنم غذا خوردن همه زندگی مرا تحت تاثیر قرار داده.

نکات منفی:

  • نمی‌توانم با خانواده‌ام بستنی بخورم.
  • از شیرینی عید هم خبری نیست.
  • انتخاب‌های غذایی‌ام باید توجیه داشته باشند.

همه چیز را بنویسید. مهم نیست چه قدر عجیب و غریب یا بی‌اهمیت باشند. بعد هر دو لیست را کنار هم بگذارید و از خودتان بپرسید کدام یک بهترین کیفیت زندگی را به دنبال خواهد داشت؟

اما اگر نتوانستید ادامه دهید و برگشتید به شیوه قبلی خوردن هله هوله، حالا باید چه کنید؟

اگر مجدداً کنترل خود را در خوردن از دست دادید و برگشتید به قبل، تنها نیستید!  اغلب در مبارزه با اعتیاد، شما به جز خودتان به کمک دیگران هم نیاز دارید. در این زمان متخصصان سلامت یا روانشناسان و گروه‌های پشتیبان می‌توانند به شما کمک کنند. عبارت « گروه معتادان به مواد‌‌غذایی » را گوگل کنید. کسانی را پیدا کنید که اعتیادشان بهبود پیدا کرده و یا هنوز در حال مبارزه هستند. آنها شما را تشویق خواهند کرد. خدا را چه دیدید؟! شاید روزی برسد که شما دیگران را تشویق کنید.

 چندین گزینه رایگان از جمله برنامه موسوم به 12 قدم در اختیار شماست. مانند:

  • افراد پُرخور ناشناس OA
  • معتادان به موادغذایی ناشناس FAA
  • معتادان در حال ترک ناشناس FA