CLOSE

مقایسه رشته های ورزشی

x رشته های ورزشی مدت زمان ورزش کالری مصرفی شدت ورزش نوع ورزش گروه سنی مکان برکزاری کلاس ها
با همه‌ی اتهاماتی که به جهان تکنولوژیک امروز وارد است، از حق نباید گذشت که پیشرفت تکنولوژی، تحقق آرزوهای بشر را یکی بعد از دیگری ممکن و به مرور زمان، آسان کرده‌ است. پرواز هم که یکی از آرزوهای دیرینه‌ی بشر است، از این امر مستثنی نیست. فکرش را بکنید، لباس مخصوصی به تن کنید و بدون وجود موتور محرک، بتوانید پرواز کنید! منظورم صرفا پرش از ارتفاع و فرود نیست، منظورم حرکت افقی در آسمان است، همچنین اوج گرفتن و پایین آمدن و چرخیدن و... درست مثل یک پرنده!
احتمالا درباره‌ی برخی از انواع سقوط آزاد یا sky dive شنیده باشید. یکی از جدیدترین انواع سقوط آزاد در جهان، پرواز با لباس بالدار یا wingsuit flying است. وینگ‌سوت، لباس بالدار یا لباس خفاشی، با تکنولوژی ویژه‌ای ساخته شده و به دلیل فرم خاصی که دارد، باعث افزایش سطح مقطع فرد در هنگام سقوط می‌شود و می‌توان با پوشیدن این لباس و تنها به کمک نیروی باد و البته بعد از کسب مهارت‌های لازم، در جهت افقی در آسمان پرواز کرد و مثل یک پرنده جولان داد! یعنی به ازای هر یک متر سقوط، دو تا هشت متر حرکت رو به جلو!

در وینگ‌سوت، محاسبات دقیق ارتفاع، آب و هوا و... از ضروریات است. پرش با وینگ‌سوت، اغلب از فراز ابرها و از داخل هواپیما صورت می‌گیرد، اما افرادی که در این زمینه به مهارت کافی رسیده باشند، از بالای کوه‌ها و صخره‌ها نیز اقدام به پرش می‌کنند. بعد از اینکه فرد از هواپیما بیرون می‌پرد، ابتدا چندین متر سقوط می‌کند و سپس حرکت افقی او شروع می‌شود. و اما درباره‌ی چگونگی فرود، وقتی فرد به ارتفاع خاصی می‌رسد، باید چتر خود را باز کند و فرود بیاید. نحوه‌ی صحیح باز کردن چتر و زمان دقیق آن، از نکات حساس این ورزش مهیج محسوب می‌شود. فرود در پرواز با وینگ‌سوت، همیشه از طریق چتر انجام می‌شود و تنها یک‌بار در سال 2004، فردی در اقدامی خطرناک، بدون استفاده از چتر، بر روی تشکی بزرگ از جنس کارتن فرود آمد و رکوردی را در این زمینه به ثبت رساند.
حرکات نمایشی بسیاری در این ورزش هیجانی انجام می‌شود و رکوردهای متعددی به ثبت رسیده؛ برای مثال عبور از میان یک حفره‌ی کوچک مابین صخره‌ها و یا عبور از میان دو ساختمان بلند مجاور، با سرعت بسیار بالا و یا پرش‌های دسته‌جمعی شکوهمند!
برای انجام این ورزش، که حتی تصورکردنش آدرنالین ترشح می‌کند، چه برسد به تجربه کردن آن، راه درازی در پیش است! شما ابتدا باید حداقل 200 پرش معمولی را تجربه کنید و یا به عبارتی یک چترباز حرفه‌ای باشید، سپس می‌توانید به دوره‌های آموزشی وینگ‌سوت راه پیدا کنید و ابتدا با پرش‌های امتحانی همراه با مربی شروع کرده و نهایتا می‌توانید پرش اصلی را به تنهایی انجام دهید.

این ورزش نسبتا گران است و برای ورزشکاران ایرانی، گرانتر هم تمام می‌شود! چرا که به طور کل، سقوط آزاد در کشور ما بیشتر یک رشته‌ی نظامی است تا ورزشی! هرچند در سالهای اخیر، با ازدیاد متقاضی، شرایط بهتر شده اما اغلب افراد برای کسب گواهینامه‌های مربوطه و خصوصا گذراندن دوره‌های مربی‌گری، عازم کشورهای همسایه می‌شوند. یکی از بهترین و مجهزترین مدارس مربوط به پرش آزاد، در امارات متحده عربی واقع شده که میعادگاه عاشقان پرش محسوب می‌شود.
در سال‌های اخیر، بانوان در استقبال از ورزش‌های هیجانی، گوی سبقت را از آقایان ربوده‌اند! درباره‌ی پرواز با وینگ‌سوت هم، اولین بانوی ایرانی که این ورزش را به صورت حرفه‌ای دنبال می‌کند، خانم فاطمه اکرمی است که علاوه بر سوابق درخشانی چون عضویت در تیم ملی ژیمناستیک و کسب مدال‌های بسیار، تاکنون بیش از 250 پرش را تجربه کرده‌ است! این بانوی 23  ساله که تنها خانم ایرانی دارنده‌ی مدرک مربی‌گری لِوِل یک و دو در رشته‌ی پرهیجان پارکور از امریکا نیز هست، پرواز با وینگ سوت را از ارتفاع چهارهزار متری، بارها تجربه کرده و جالب اینکه به گفته خودش، انجام ژیمناستیک، بر روی زمین، برای او پرخطرتر و همراه با آسیب بیشتری بوده، تا پرواز با وینگ‌سوت، بر فراز ابرها!!